Құс көңіл
Қоңыр күз кеп, құлашым қысқардың-ау
Қош айтысып барады құстар мынау.
Жел соқса да жұптарын жазбай ұшқан,
Құстың да қасиетіне құштармын-ау!
Ауыл да білмейді ғой, тентек әлін,
Тырна салып барады әнтек әнін.
Көңіл көзден мөлдір мұң сырғанайды,
Ұқтырғандай өмірдің келте мәнін.
Терезеден телміріп ай қараса,
Көрінердей мұңым аз, қайғы аласа.
Құстар қайтса мен неге құлазимын,
Қайтеді осы шерімді шайқамаса?!.
БҰЛ МЕНІҢ...
Бұл менің ұлан-ғайыр ұлы далам.
Ұлылықтың жоғары құны маған.
Кешегі бабаларым аңсап өткен,
Азат елдің мәңгілік құлы болам.
Бұл менің тау жоталы қияларым.
Қияларды мен кімге қия аламын?
Ата-баба мұрасын менсінбесем,
Өзге елден қалайша сый аламын?!
Бұл менің өзен-көлім өрнектеулі.
Құдай мұндай құдіретті көр деп берді.
Туған жердің қасиетін сіңірген ем,
Бесікте жатқан кезден жөргектеулі.
Бұл менің сайыпқыран сайын далам.
Қарайды кең құшағын жайып маған.
Алаштың астындағы кереметті,
Алты құрлық әлемге жайып салам!
Бұл менің қыран ұшқан көк аспаным.
Қарғалар қыранменен таласпағын.
Отанымнан безініп қайда барам,
Осы өлкеде өскенде жолдастарым.
Бұл менің саңырау сары далам.
Сары далаға сатқындық дарымаған.
Тау мен тасы, көк майса, шалғыны да,
Отанды сүй дейтіндей бәрі маған.
БАҒАЛАУ
Тарпаң-тарпаң тыншымай көңіл-дерек,
Өзің жайлы ойларға төрін беред(і).
Бақшамда жайқалса да қыр гүлдері,
Қызғалдағым бір сенің жөнің бөлек.
Болғанда ойым ойпат, кесел күнім,
Бақыт таяз, ал терең кешер мұңым.
Әуенін естісем де бұлбұлдардың,
Сенің орның бөлек ед(і) көгершінім.
Жан едің жатқа қимас жаны мақпал,
Жаз-көңілім, жылама, жадырап қал.
Самал соқса сені айтып сыбырлайды,
Бұтағына асылған жапырақтар.
Жүректі жырларым да жұбатпады,
Бақытым бағытымнан жырақтады.
Көзіндегі кәусардай бола алмас,
Ен даланың өзен-көл, бұлақтары.
(Әлде оларды бұл тағдыр жылатпады...)
ҚҰШТАРЛЫҚ
Қиялды кесел ойлар ұзатпағанда,
Өзіңе жете алсам шіркін, үш аттағанда!
Бар уайымым сол кезде ұмытылар еді,
Қаттырақ қысып өзіңді құшақтағанда.
Санамды сайқал мінез қыспаққа алғанда.
Көңілден жыр құстарым ұшпақ болғанда,
Желкемдегі жүгімде жеңіл көрінеді,
Сүйрік саусақтарыңнан ұстап тұрғанда.
Аһ ұрып таусылардай тағат тұрғанда,
Кездесуге секундтар санап тұрғанда,
Әлемнің кереметі көзіме келеді,
Жанарыңа көз алмай қарап тұрғанда...
Серікболсын СЕРПЕН,
М.Х.Дулати атындағы Тараз
университетінің 4-курс студенті